Miód to - według definicji - "naturalny słodki produkt spożywczy wytwarzany przez pszczoły z nektaru roślin lub innych słodkich soków roślinnych". My jednak uważamy, że jest on czymś więcej niżby wynikało z powyższego opisu. To ceniony od tysiącleci produkt spożywczy i skuteczne lekarstwo przeciwko wielu schorzeniom. Miód jest najstarszym uniwersalnym lekarstwem jakie zna ludzkość. Historia stosowania miodu w medycynie sięga kilku tysięcy lat. Pierwsze wzmianki na jego temat można znaleźć w Kodeksie Ebersa sprzed 3500 lat. O jego właściwościach leczniczych pisali też Hipokrates oraz Awicenna.

Jeśli jego wartość i pozycja w kuchni nie jest kwestionowana, to wiedza o jego działaniu leczniczym w ostatnich dziesięcioleciach uległa niemal całkowitemu zapomnieniu. Naturalne opatrunki miodowe zostały zastąpione przez farmaceutyczne maści i kremy, a syropy z apteki wyparły babciny miód z mlekiem, tak skuteczny w leczeniu zapalenia gardła i przeziębień. Okazało się jednak, że współczesne wyroby farmaceutyczne mają szkodliwe działania uboczne i ponownie zaczęto cenić wartość produktów naturalnych. To spowodowało, że podawany w formie naturalnej, odzyskał on dawne znaczenie. Wprawdzie w wielu domach znajdzie się jakiś słoik o bursztynowym kolorze, ale większość z nas prawie nic nie wie o różnorakich możliwościach zastosowania tego produktu. Nie wolno jednak traktować tego produktu jako cudownego panaceum na wszelkie dolegliwości, dzięki któremu można uniknąć wizyty u lekarza.

Miód naturalny to prawie 80-cio procentowy skoncentrowany roztwór cukru (przeważnie są to cukry proste: fruktoza i glukoza, a także sacharoza i maltoza). Ponadto w jego skład wchodzi woda (15-20 %) oraz kwasy organiczne, białka, enzymy, różne składniki mineralne i aromatyczne. Jest to mieszanina 180 różnych składników, wiele z nich występuje tylko w ilościach śladowych. Ze względu na wysoką zawartość glukozy jest on również znakomitym źródłem „szybkiej" energii. Glukoza jest bezpośrednio przyswajana przez organizm i dostarcza energii potrzebnej do przebiegu procesów życiowych. Fruktoza, która znajduje się w miodzie działa pobudzająco na pracę serca i odkłada się w wątrobie jako glikogen - swego rodzaju rezerwa węglowodanowa.

Miód może być również korzystny dla medycyny. Zawarte w nim enzymy działają tonizująco i obniżają ciśnienie krwi. Jako środek leczniczy można go więc stosować zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie. Wprawdzie publikacje temu poświęcone często o tym wspominają, lecz bez uzasadnień naukowych. Z tego między innymi powodu książki z dziedziny medycyny naturalnej przytaczają przykłady, które świadczą o właściwościach leczniczych tego produktu oraz samych pszczół. O ile o leczniczym działaniu stosowanego wewnętrznie miodu przekonuje medycyna ludowa, o tyle jego gojące działanie na rany jest faktem, którego można dowieść w sposób naukowy.

Jest to także doskonały dodatek do wielu gotowanych potraw, a przede wszystkim do wypieków. Przy pieczeniu ciasta z dodatkiem tego słodkiego składnika nie kierujemy się jednak względami zdrowotnymi. Podgrzewając miód powyżej 40 stopni C, niszczymy w nim wszystkie wartościowe składniki. Różni się wówczas od cukru jedynie smakiem i zapachem. Ale zapach i smak to rzeczy nie do pogardzenia i dostateczny powód, by piec ciasto z takim dodatkiem.

Aby wyprodukować 1 kg miodu, pszczoły muszą odbyć loty do 750 tyś, a nawet 3 mln kwiatów w zależności od wielkości zebranej kropli nektarowej.

Gatunki miodu

MIÓD WIELOKWIATOWY – zwany jest potocznie miodem tysiąca kwiatów. Ma w składzie nektary z różnych roślin łąkowych, uprawnych, leśnych oraz górskich. Co ciekawe, jego smak może się różnić w zależności od pory roku. Miód z kwiatów wiosennych będzie miał jaśniejszą barwę, lekki, delikatny zapach i stosunkowo łagodny smak. Zyskuje na intensywności w przypadku kwiatów letnich. Jeśli chodzi o działanie zdrowotne, znajduje zastosowanie w leczeniu chorób alergicznych dróg oddechowych. Okazuje się być pomocny również w leczeniu problemów dotyczących serca, wątroby i woreczka żółciowego.

MIÓD AKACJOWY – ma bardzo jasny kolor i delikatny zapach. Jest prawie przezroczysty. Powstaje z nektaru kwiatów robinii akacjowej, popularnie zwanej akacją, która kwitnie w końcu maja i na początku czerwca przez około 10-12 dni. Ma stosunkowo niską aktywność antybiotyczną, za to pomaga w leczeniu innych schorzeń układu pokarmowego: wrzodów żołądka, dwunastnicy, nadkwasoty żołądka, zaburzeń przewodu pokarmowego i układu trawiennego, zapalenia błony śluzowej oraz stanów kurczowych jelita cienkiego i grubego.

MIÓD RZEPAKOWY – wytwarzany przez pszczoły z nektaru kwiatów rzepaku, który kwitnie w maju i w czerwcu przez około 40 dni. Ma jasną, prawie przezroczystą barwę, a po skrystalizowaniu – białokremową z konsystencją przypominającą smalec. Jego zapach jest ledwo wyczuwalny. Stosuje się go w leczeniu trzustki, wątroby, nerek, układu pokarmowego, krążenia, wrzodów żołądka i dwunastnicy. Przyspiesza gojenie się ran i łagodzi oparzenia skóry. Zawiera dużą ilość potasu.

MIÓD LIPOWY – to jeden z bardziej aromatycznych gatunków miodu. Ma bardzo słodki, chwilami słodko-gorzkawy smak, zielonożółtą barwę, a po skrystalizowaniu – złotożółtą. To właśnie ten miód jest stosowany w przypadku przeziębień, zapalenia zatok, oskrzeli, anginy oraz grypy. Swoją skuteczność zawdzięcza olejkom eterycznym zawartym w kwiatach lipy. Sprawdza się także w przypadku dolegliwości związanych z drogami moczowymi, schorzeniami reumatycznymi oraz nerwicami.

MIÓD GRYCZANY – to bardzo aromatyczny i ciemny rodzaj miodu wytwarzany z nektaru kwiatów gryki zwyczajnej kwitnących w lipcu i sierpniu. Stosuje się go przy zapobieganiu i leczeniu chorób serca i układu krążenia. Przyśpiesza też gojenie złamanych kości oraz działa antymiażdżycowo. Ze względu na dużą zawartość magnezu stosuje się go w diecie antynowotworowej. Wzmacnia układ odpornościowy. Jest też zalecany dla osób z nadciśnieniem tętniczym.

MIÓD NEKTAROWO-SPADZIOWY – jest wytarzany przez pszczoły ze spadzi liściastej lub iglastej z wydzieliny produkowanej przez mszyce. Miód ten różni się od innych typów większą zawartością związków mineralnych, w szczególnie potasu, fosforu, siarki, chloru, wapnia, magnezu i żelaza. Ma działanie antyseptyczne, przeciwzapalne i wykrztuśne. Z powodzeniem zastępuje wiele antybiotyków. Jest też skuteczny w leczeniu skóry, chorób reumatycznych i schorzeń układu nerwowego.

MIÓD WRZOSOWY – ma brunatnoczerwoną barwę i jest uznawany za najlepszy z miodów nektarowych. Cechują go niezbyt słodki, chwilami gorzkawy smak oraz przyjemny aromat wrzosu. Stosuje się go zazwyczaj podczas leczenia schorzeń dróg moczowych, kamicy nerkowej, prostaty, przy biegunkach, zapaleniu gardła i jelit.

Strona korzysta
z plików Cookies.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie.